ای معلم
ای معلم
در رسایت من چه بگویم ای مظهر ایثار، اگر امروز هر علمی جامه ای از فخر میپوشد
ولی تو اصل و نسل و ریشه و بنیاد هر علمی
مگر ان دکتر که ناجی چندین جان است الفبا رو پیش تو یاد نگرفت
مگر ان افسران و قاضی و همه وزیر وزرا و مهندس ها زمانی پیش تو شاگردی نکردن
یعنی استادی تو یادشون رفته؟
اگر امروز مهندس ها ساختمان و جاده میسازندو دکتر با زحمت جان انسان رو از درد و رنج نجات میدهد
تو والاتر از انهایی چرا که تو خود انسان میسازی
ولی افسوس که تو مظلومی و ما تو را مظلوم می نامیم
چرا که مخلصانه ،خویش میسوزی برای ساختن
اما صد افسوس کسی قدر تو را هرگز نمی داند
بوی گل بوی بهاران می دهی
مثل شبنم بوی باران می دهی
آب بابا نان ندارد دست تو
خالی اما تو به ما جان می دهی
خوب می دانم اگر دارا شوی
به تمام کودکان نان می دهی
در جهانی خالی از مهر و صفا
بوی بخشش بوی احسان می دهی
بوی خوبی بوی بودن بوی مهر
بوی لطف خدای مهربان می دهی